XII.

Kazałam kierowcy aby mnie zawiózł do taty. Dojechaliśmy po około 15 minutach. Zapłaciłam należną gotówkę i czekałam aż kierowca mi wyciągnie bagaże. Kiedyś jak rozmawiałam z tatą powiedział mi w jakim hotelu się zatrzymał. Weszłam do środka tachając za sobą dwie wielkie, ciężkie walizki i udałam się do recepcji.

- Dzień Dobry. Witam w hotelu Tiffi. W czym mogę pomóc.?- Zapytała miła kobieta.

- Proszę przekazać Krzysztofowi Troc, że proszę o pilne spotkanie.- Odpowiedziałam.

- A kim Pani jest?

- Córką.- Recepcjonistka tylko pokiwało głową i od razu chwyciła za telefon. Nikt nie odbierał. Spróbowała kolejny raz, ale również nic. Odłożyła telefon, a następnie wzięła notes i długopis.

- Czy mogę coś przekazać?

- Nie dziękuję. Czy mogę poczekać na ojca w holu?- Zapytałam z nadzieją.

- Oczywiście. Będę starała się dodzwonić do Pana Krzysztofa. Jeśli odbierze od razu Pani poinformuję.

- Dziękuję.- Powiedziałam do starszej kobiety i odeszłam. Siadłam sobie na wielkiej, skórzanej kanapie. Nie pozostało mi nic innego tylko czekać. Czas mi się dłużył w nieskończoność. Modliłam się tylko aby ojciec jak najszybciej wrócił.

*****

Po dość długim czekaniu na tatę usnęłam. Sama nawet nie wiem ile to trwało. Gdy się w nocy obudziłam nie było mnie tam, gdzie zapadłam w ten jakże piękny sen. Znajdowałam się w piękny, jasnym i dużym pomieszczeniu. Miałam tylko nadzieje, że jest to pokój hotelowy i jak rano się obudzę, spotkam się z tatą. Poszłam dalej spać. Tym razem sen nie był tak fantastyczny jak przed chwilą. Śniła mi się mama z tym swoim facetem. Pragnęłam tego aby się jak najszybciej obudzić, ale było to nierealne. Za nic nie mogłam otworzyć swoich ciężkich powiek.

W końcu się udało. Spojrzałam na zegarek wiszący naprzeciwko mnie. Wskazówki pokazywały dokładnie 10:32. Postanowiłam wstać. Wzięłam szybki prysznic i założyłam czyste ciuchy. Tym razem miałam na sobie czarne spodenki, dłuższą, białą i asymetryczną bluzkę oraz czarne trampki. Wyszłam z łazienki i w oczy rzuciła mi się niebieska karteczka na stoliku. Chwyciłam ją i zaczęłam czytać:

 

"Kochana córeczko.

Wczoraj usnęłaś w holu, więc możesz nie wiedzieć jak trafiłaś do pokoju., ale nie przejmuj się.

Ja o 10 pojechałem na spotkanie i wrócę około 12. Zejdź do recepcji i przekaż kod, który Ci napiszę niżej. Umożliwi on Ci zjedzenie śniadania po czasie. Gdy wrócę przyjdę do Ciebie i wszystko mi opowiesz. Wiem, że cos się stało, bo recepcjonistka mi przekazała, że nie wyglądasz zbyt ciekawie.

XFO998- Kod na śniadanie

Buziaki."

 

Chwyciłam karteczkę z listem i poszłam na recepcję. Podeszłam do recepcji jednak tam nie spotkałam już tej samej, miłej kobiety. Na jej miejscu spal jakiś nabzdyczony facio, któremu wszystko zwisało. Pokazałam kod, a ten kazał mi iść za nim. Tak też zrobiłam. Zaprowadził mnie do dużej, białej sali. Siadłam przy stoliku, a już po chwili podszedł do mnie niebieskooki blondyn z pytaniem czy wybrałam sobie śniadanie. Dzisiejszego dnia miałam wielką ochotę na naleśniki z syropem klonowym i do tego kakao. Zamówiłam to o czym marzyłam i wyjęłam telefon. Od razu zobaczyłam 30 nieodebranych połączeń od mamy. Nie miałam nic do stracenia, więc oddzwoniłam do niej.

 

- Córeczko! Proszę Cię wróć do domu i porozmawiajmy!

 

- Ale przepraszam o czym ty chcesz ze mną rozmawiać?!

 

- Chcę Ci wszystko wytłumaczyć. To nie jest tak jak myślisz.

 

- Nie mam już pięciu lat abyś mogła wiedzieć jak ja myślę. Wiem dokładnie co się dzieje i nie oszukasz mnie, a co do tłumaczenia to wydaje mi się, że nie mamy sobie czego tłumaczyć. Wszystko wiadomo. Ty już się rozwiodłaś z ojcem ja zostanę pod jego opieką i nasze drogi się rozejdą.

 

- Kochanie nie rób mi tego.

 

- Ja Ci mam tego nie robić?! Gdyby nie ty to wszystko byłoby dalej w normie. Kochająca się rodzina, ale nie. Musiałaś to spieprzyć! Nie chcę mieć z Tobą żadnego kontaktu, rozumiesz?! Nie dzwoń, nie pisz i zostań sobie z tym swoim kochankiem! Na razie.- Tak zakończyła się nasza rozmowa.

Odłożyłam telefon na stolik obok moich naleśników, które właśnie przyniósł kelner. Wątpię aby mnie tu jeszcze kiedyś chcieli w restauracji, bo podczas rozmowy tak krzyczałam, ze teraz patrzą się na mnie jak na jakiegoś dziwoląga. Wzięłam pierwszy kęs do ust i...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Przepraszam za czterodniową nieobecnośc, ale te upały niezbyt fajnie na mnie działają..:(

Mam nadzieję, że wam się podoba..:)

Domyślacie się co się wydarzy . ?! JEŚLI TAK.. KONIECZNIE NAPISZCIE W KOM .!! . :) 

 

Pozdrawiam.:)