II.

Była to piękna dziewczyna z długimi, ciemnymi włosami, ale strasznie oszpeciła się masą kolczyków, tuneli, tatuaży. Lubię takie rzeczy, ale wszystko ma swoje granice. Praktycznie cała w nich była. Co nie oznacza, że z taka osobą nie można utrzymywać kontaktów. Podbiegłam, więc do niej i zagadałam.

- Hej. Mam na imię Ola. Jesteś tu nowa prawda.?

- Siemka. Tak jestem nowa. Mam na imię Diana. Długo już biegasz.?- Zapytała.

- Miło mi Cię poznać. Biegam około roku. Mam nadzieje, że Ci się tu spodoba i będziemy częściej ze sobą biegać. Byłoby bardzo miło.- Odpowiedziałam.

- Zastanowię się. Taki bieg miał być dla mnie chwilowym odstąpieniem od rzeczywistości, ale chyba zacznę biegać częściej.- Powiedziała odwracając wzrok.

- Mam taką nadzieję. Biegniesz w lewo.?- Zapytałam.

- W prawo. Muszę już wracać do domu. Do zobaczenia jutro.- Powiedziała.

- Do jutra.

Skręciłam w lewo i od razu udałam się do Strefy Aktywności Fizycznej. Uwielbiałam sobie tam ćwiczyć. Pełno wszelkiego typu urządzeń. Kochałam to miejsce. Od razu udałam się na bieżnię i jeszcze biegałam.

*****

 

- Jestem z powrotem.!- Krzyknęłam będąc już w domu.

 

Nikt nie odpowiadał. Poszłam do salonu, bo tam najczęściej przebywaliśmy, ale tam również było pusto. Siadłam na kanapie i w tym samym czasie zobaczyłam małą karteczkę na stoliku. Podniosłam ją i zaczęłam czytać.:

 

,, Kochana córeczko,

   musieliśmy z tatusiem nagle jechać do pracy. Postaramy się wrócić jak najszybciej, ale nie sądzę byśmy wrócili przed 23:00. W lodówce jest sałatka warzywna. Jeśli chcesz coś cieplejszego, zamów sobie pizzę. W szafce nad telewizorem masz pieniądze.

Kochamy. Papa. "

 

 



No tak... Moi rodzice mieli własna firmę. Zajmowali się produkcją ubrań dziecięcych, przez co często mieli takie niezapowiedziane wypady. Pomimo tego spędzałam z nimi dużo czasu i mieliśmy bardzo dobre kontakty.

*****

Wzięłam na talerzyk trochę sałatki, kromkę chleba i zrobiłam sobie herbatę owocową. Udałam się do łazienki aby wziąć kąpiel po biegu. Na dworze się dość ochłodziło, więc ubrałam cieplejsze ubrania. Wróciłam do kuchni i zabrałam swoje jedzenie, a następnie poszłam do siebie. Załączyłam laptopa i weszłam na facebook'a. Zero powiadomień. Zero wiadomości. Zero zaproszeń do znajomych. Kompletnie nic. W sumie to zdążyłam się już przyzwyczaić.  Zrobiłam się dostępna na chacie i od razu dostałam wiadomość od Moniki.

M: Hej Ola. Miałaś się odezwać.! Martwię się.! Wszystko dobrze.?

JA: Hej. Przepraszam Cię, ale jakoś mi wypadło z głowy. Wszystko dobrze. Nic mi nie jest. Jestem w całym kawałku. :) 

M: Masz szczęście kochana. :* Spotkamy się jutro.? Słyszałam, że u nas w centrum handlowym otworzyli stoisko gdzie można kupić Crazy Bubble. Ponoć są bardzo dobre. Co ty na to.?

JA: A w sumie to czemu nie. Zaraz sprawdzę jak mamy autobus i do Ciebie napiszę.

M: Czekam.;)

JA: Pasuje Ci 10:17 obok sklepiku Pani Jadzi.?

M: Jasne. To do jutra.:*

JA: Papa.:*

*****

Dzisiejszym biegiem byłam strasznie zmęczona, więc wcześnie się położyłam do łóżka. Nastawiłam sobie budzik w moim Iphonie na 9:00 i włączyłam muzykę. Zapaliłam tylko wieczorna lampkę i jak co wieczór zaczęłam czytać książkę. Od paru dni czytam książkę pod tytułem ,,Anna i pocałunek w Paryżu'' autorstwa Stephanie Perkins. Gdy czytam zawsze zapominam o swoich problemach. Przeczytałam około piętnastu stron. Nie chciało mi się już. To wszystko dlatego, że strasznie zgłodniałam. Poszłam więc do kuchni i zrobiłam sobie tosta z nutellą. Wróciłam na górę i załączyłam TV. Przełączyłam na FashionTV i załączyłam timer. Ustawiłam na 30 minut i ułożyłam się w wygodnej pozycji abym w końcu mogła zanurzyć się w głębokim śnie.

 

*****

Dryń.... Dryń... Dryń... Dokładnie 9:00. Zadzwonił budzik. Bałam się troszkę, że nie zdążę, więc od razu wstałam. Udałam się do łazienki aby zrobić poranną toaletę. Wróciłam do siebie i wybrałam jakieś wygodne, ale za razem eleganckie ubrania. Na termometrze było około 30 stopni. Zeszłam do kuchni, gdzie czekali już moi rodzice.

 

- Cześć. Cos się stało, że wczoraj musieliście jechać.?- Zapytałam.

 

- Przyleciała paczka z Azji, a nie chcieli jej dać nikomu z obsługi, więc pojechaliśmy.

 

- Aha. Ja jadę dzisiaj z Moniką do centrum. Nie czekajcie na mnie z obiadem. Zjemy coś na mieście. Dasz mi jakąś kasę.?- Zapytałam robiąc kocie oczka.

 

- Jeśli nie brałaś tej znad telewizora to wiesz gdzie szukać.

 

- Właśnie. Dziękuję. - Odpowiedziałam.

 

Wzięłam pieniądze i wyszłam z domu machając rodzicom. Miałam mało czasu, więc szybko udałam się na przystanek, gdzie czekała już na mnie przyjaciółka. Po chwili przyjechał autobus. Kupiłyśmy bilety u kierowcy i zajęłyśmy wygodne miejsca...

***********************************************************************************



Jeeeeeeee.... Mamy kolejny rozdział . !! Mam nadzieję, że się podoba . :) Dziękuję bardzo, ale to bardzo za wszelkie komentarze, który pojawiły się pod poprzednim rozdziałem. . :* . :*

Bardzo mnie to cieszy . :)

Jeśli wam się podoba... KOMENTUJCIE .!

Pozdrawiam . :)